poniedziałek, 19 września 2011

Kalafina - wywiad.



Tłumaczenie jest moje, może być momentami niejasne, bo tłumaczyłam trochę na szybko. Jeśli ktoś ma ochotę to zapraszam do przeczytania oryginału TUTAJ. Znajdziecie tam jeszcze drugą część wywiadu, której jeszcze nie przetłumaczyłam.

W 2007 roku utalentowana kompozytorka Yuki Kajiura zebrała 3 śpiewaczki i utworzyła grupę wokalną Kalafina. Do tej pory nagrali oni kilka udanych singli, wliczając w to motyw muzyczny z anime „Kara no Kyoukai”. 4 marca 2009 roku grupa wydała pierwszy pełny album „Seventh Heaven”.

Kalafina zadebiutowała w Stanach Zjednoczonych między 22 a 24 maja w 2009 na Anime Boston w Hynes Convention Center.(Centrum kongresowe Hynes w Bostonie)

Od 8 maja do 8 lipca w 2009 członkinie Kalafiny były uprzejme aby udzielić dwuczęściowego wywiadu J-Pop World. Wszystkie zdjęcie dzięki uprzejmości Kalafiny.



Zacznijmy od najnowszych wieści. 4 marca Kalafina wypuściła na rynek pierwszy pełny album, „Sevent Heaven”. Jak długo pracowaliście nad muzyką i jak mogłybyście opisać jej styl?

Yuki: Pierwszy singiel został napisany jesienią w 2007 roku, potem pojawiły się drugi i trzeci, więc zabrało to około półtora roku. Trudno jest opisać jaki jest to styl muzyczny. Myślę, że wszystko co mogę powiedzieć, to że to styl Kalafiny.

Piosenka „Seventh Heaven” była motywem muzycznym do Anie Kara no Kuoukai. Możecie nam powiedzieć więcej na temat waszego udziału w to Anie?

Yuki: Po pierwsze, ja byłam odpowiedzialna za ścieżkę dźwiękową i wtedy zaczęłam tworzyć wszystkie piosenki, jako motywy muzyczne pod szyldem Kalafiny.

Możecie powiedzieć nam coś o piosence „Oblivious”? Jaka historia się za nią kryje?

Yuki: Pozostawię to waszej wyobraźni. Myślę, że interpretacja mogłaby się różnić w zależności od osoby, więc cokolwiek czujesz, jest to prawda o tej piosence.

Które piosenki z albumu najbardziej lubicie wykonywać na żywo?

Wakana: „Love come down” ponieważ mogłyśmy do niej tańczyć!

Keiko: „Ongaku” (muzyka)

Hikaru: „ARIA”. Połączenie fantastycznych chórów i subtelnej, ale silnej melodii mogłoby brzmieć jeszcze piękniej podczas koncertów.

Możecie opisać jakie były sesje nagraniowe?

Yuki: Na początku nagrywałyśmy melodie, a potem mogłyśmy dodać chóry. Czasami chór zmieniał się podczas miksowania

Ostatnim wydanym przez was singlem jest „Lacrimosa” – 4 marca. Mogłybyście powiedzieć opowiedzieć o piosenkach „Lacrimosa” oraz „Gloria”?

Yuki: Lacrimosa była użyta w endingu anime "Kuroshitsuji" (Black Butler) Butle od momentu kiedy ta seria zaczęła posiadać  pewne religijne elementy, ja opisuję to w mojej muzyce. Chciałam żeby ta piosenka miała silną energię by istnieć nawet wewnątrz smutku.

„Gloria” opowiada o bardzo szczęśliwej parze, która właśnie zdecydowała się razem zamieszkać. Jednak część osób zwróciło uwagę, że nie brzmi ona szczęśliwie, ponieważ ma smutną melodię (śmiech).

Wakana: „Lacrimosa” jest piosenką o pełnym pasji krzyczącym duchu. Ma ona jasny kontrast i może brzmieć zarówno spokojnie ani w ruchu.

„Gloria” jest o cichym smutku, a także o głębokiej pasji w sercu.

Keiko: Zakochałam się w „Lacrimosie” kiedy ją po raz pierwszy usłyszałam! Pamiętam, że linia melodyczna gładko wsiąkała (Chryzantema: nie za bardzo wiem jak to przetłumaczyć, może chodzi o fakt, że piosenka bardzo szybko wpada w ucho)

Hikaru: Jeśli „Lacrimosa” jest namiętną czerwienią, to „Gloria’ jest cichym niebieskim. Czuję jakby fioletowy był wspólny dla obu piosenek.

Jak mogłybyście porównać brzmienie “Lacrimosy” i innych piosenek na waszym albumie?

Yuki: Myślę, że zwłaszcza teksty są ściśle związane z animacją.

Wakana: Jest to intensywna piosenka z klasycznymi wibracjami. Czułam, że ta piosenka również, wiernie naśladuje oryginalne anime.

Keiko: Instynktownie czułam, że „Lacrimosa” silnie kojarzy się ze średniowieczną Europą!

Hikaru: Ja śpiewałam tę piosenkę z większym odczuciem duchowości w porównaniu z innymi piosenkami.

From May 22nd to the 24th you will be attending Anime Boston 2009 at the Hynes Convention Center in Boston. How did you get involved with them?

Yuki: It was a recommendation from the record company.

Między 22 a 24 maja będziecie uczestniczyć w Anime Boston 2009 w Centrum kongresowe Hynes w Bostonie. Jak udało się nawiązać tę współpracę?

Yuki: Była ona rekomendowana przez naszą wytwórnię.

Czego mogą oczekiwać fani, którzy przyjdą zobaczyć wasz występ?

Yuki: Istnieje inny rodzaj przyciągania między nagranymi zmiksowanymi chórami, a prawdziwym chórem na żywo, więc mam nadzieję, że polubicie nasze występy.

Wakana: Wizualnie, silny występ na żywo i nasze indywidualne cechy rozpoznawcze. Muzycznie nasz 3-częściowy chór oraz złożona melodia.

Keiko: Przerwa między wykreowanym obrazem naszych głosów, a naszym prawdziwym brzmieniem (śmiech). Mam nadzieję, że polubicie naszą muzykę na żywo!

Hikaru: Mam nadzieję, że spodoba się wam nasze „doznanie na żywo”.

Czy to będzie wasz pierwszy raz, razem jako grupy, wyjazd za ocean?

Yuki: Tak, to będzie pierwszy raz.

Co myślicie o fascynacji tak wielu ludzi z całego świata japońską animacją oraz muzyką?

Yuki: Animacja jest wciąż młodą kulturą w Japonii, więc czuję, że jest wielu twórców, którzy mają bardzo otwarte umysły ze śmiałym zapałem. Możliwe, że to może być przyczyną tego, że otrzymują wsparcie od młodych ludzi zza oceanu.

Wakana: Ja myślę, że to świetne! Osobiście uwielbiam anime oraz mangę, więc jestem po prostu szczęśliwa mogąc zobaczyć naszą kulturę cieszącą się popularnością także poza Japonią.

Czy macie jaką wiadomość dla wszystkich waszych fanów?

Yuki: To nasz pierwszy zagraniczny występ jako Kalafiny. Jego członkinie już wydają się być podekscytowane, więc mam nadzieję, że wszyscy razem będziemy się świetnie bawić.

Wakana: Jestem zdenerwowana występem za granicą, ale oczekuję zobaczyć was wszystkich! Mam nadzieję, że wy też będziecie mogli poczuć i cieszyć się naszą muzyką z nami!

Keiko: Jestem bardzo podekscytowana, żeby poznać was wszystkich. Kocham każdego każdego was!

Hikaru: Dziękujemy wam za wasze wsparcie. Już jestem podekscytowana na myśl o Anime Boston, i mam nadzieję świetnie się z wami wszystkimi bawić!

Wywiad z Toshiyą na Boo Channel

Wywiad jest długi, niestety bez napisów, w całkiem dobrej jakości więc można się poprzyglądać kochanemu basiście. To mój ulubiony członek Dira, egzequo z Kyo ma się rozumieć.








poniedziałek, 8 sierpnia 2011

Miyavi w Polsce.



Dopiero teraz sobie przypomniałam, że Myv miał koncert w Gdańsku tej wiosny - pierwszy koncert w Polsce! Takie ważne wydarzenie dla fanki tego artysty, a ja zupełnie pokpiłam sprawę...

Tłumaczę się licencjatem. I tyle. To były ciężkie miesiące. Ale wróciłam z wakacji wypoczęta i opalona więc czas na malutki update.

Koncert w Gdańsku wypadł naprawdę świetnie. Na YT można obejrzeć masę filmików z tego wydarzenia, jakościowo niemal wszystkie są bardzo dobre (chyba coraz lepsze telefony robią, a ja jak zwykle w tyle z nowinkami technicznymi...). Poniżej "Selfish Love", które wypadło śpiewająco - śpiewaliśmy słowo w słowo z Miyavim, nawet dał nam kilka solówek wokalnych ;) Kocham tę piosenkę.


wtorek, 21 czerwca 2011

Kyo.



Wokalista DeG jest, jak wiadomo, niesamowitą postacią - na scenie i prywatnie. Przeglądałam stare wywiady przeprowadzone z tym interesującym panem i znalazłam jeszcze jeden, nie wiem z jakiego jest roku, ale na forum został on opublikowany w 2010.

Wywiad z wokalistą zespołu Dir en grey, Kyo, z niemieckiego magazynu ROCKOON.


Famous Last Words


1. Jakie własne cechy charakteru uważasz za dobre, a jakie za złe?
Kyo: Dobra i zła: jestem szczery.

2. Jakie są trzy najważniejsze rzeczy w twoim życiu?
Kyo: Podążanie własną drogą, bycie szczerym, żadnych kłamstw.

3. Co cię naprawdę wkurza?
Kyo: Kłamstwa, oszustwa, powierzchowna przyjaźń.

4. Co sprawia, że się śmiejesz?
Kyo: Spotkanie kogoś, kto ma ze mną coś wspólnego.

5. Co sprawia, że płaczesz?
Kyo: Kłamstwa, oszustwa, powierzchowna przyjaźń.

6. Jak jest pierwsza rzecz, która robisz gdy wstajesz rano?
Kyo: Myję twarz.

7. Jaki jest twój ulubiony film?
Kyo:
Holy Mountian, Old Boy, Fetish etc.

8. Bohater z dzieciństwa?
Kyo: Kikaider01

9. Jak jest twoja ulubiona książka?
Kyo: Nie ma takiej.

10. Jaka była najzabawniejsza lub najdziwniejsza praca jaką wykonywałeś?
Kyo: Żadna.

11. Kogo nigdy nie chciałbyś poznać?
Kyo: Kogoś, kto nie rozumie mojego sposobu myślenia.

12. Co zrobiłeś z pierwszymi pieniędzmi, które zarobiłeś?
Kyo: Nie pamiętam.

13. Jaki byłby twój ostatni posiłek przed egzekucją?
Kyo: Nic specjalnego.

14. Co podoba ci się w płci przeciwnej?
Kyo: Nasze różnice/

15. Jakie jest twoje najbardziej bolesne przeżycie?
Kyo: Było ich mnóstwo.

16. Kiedy i od kogo dostałeś swój pierwszy list miłosny?
Kyo: Nie pamiętam.

17. Co w seksie lubisz najbardziej?
Kyo: Poproszę inny zestaw pytań.

18. Dla czego mógłbyś się zadłużyć?
Kyo: Mógłbym to zrobić dla kogoś kogo chcę ochraniać i bronić. Jednak takich ludzi nie ma wielu.

19. Jak i gdzie najlepiej się relaksujesz?
Kyo: Nigdy się nie relaksuję.

20. Jakie jest twoje ulubione miasto?
Kyo: Kyoto (Japonia).

21. Czy posiadasz klejnot, który dużo dla ciebie znaczy?
Kyo: Nie.

22. W jakim wydarzeniu historycznym chciałbyś uczestniczyć?
Kyo: We wszystkim co związane z UFO.

23. Co byś zrobił gdybyś się dowiedział, że świat przestanie jutro istnieć?
Kyo: Śmiałbym się.

24. Czy byłeś kiedyś o krok od śmierci?
Kyo: Byłem, ale nie chcę o tym mówić.

25. Co powinno być napisane na twoim nagrobku?
Kyo: Pozwólcie mi nadal żyć.


I znalazłam jedno bardzo ładne, urocze wręcz, zdjęcia Kyo. Jest kiepskiej jakości, ale i tak je uwielbiam!



niedziela, 19 czerwca 2011

Kalafina.

I "Magia".

Kalafina to japoński zespół muzyczny, w skład którego wchodzą:

  • Yuki Kajiura (46 l.) - kompozytorka, założycielka zespołu Kalafina (2007 r.). Głównym celem było nagranie ścieżki dźwiękowej do "Kara no Kyoukai". Inna znana muzyka do anime: "Noir", "Aquarian Age", ".Hack//SIGN" i inne.
  • Keiko Kubota (26 l.) - wokalistka 
  • Wakana Ōtaki (27 l.) - wokalistka
  • Hikaru Masai (23 l.) - wokalistka


O trzech paniach wokalistkach wiem niewiele, poza bardzo istotnym faktem, że są bardzo dobre w tym co robią. Zachęcam do przesłuchania ich występu live - "Magia" to singiel wydany w tym roku, endhing theme do anime "Puella Magi Madoka Magica". Będę obserwować ten zespół, spróbuję też przetłumaczyć jakiś interesujący wywiad albo słowa poniższej piosenki (bo chwilowo jest tylko tłumaczenie angielskie).


poniedziałek, 13 czerwca 2011

Łyknąć pigułkę czy nie łyknąć. A wolno mi?



Znalazłam bardzo dobrze napisany artykuł, traktujący o obecnej dyskusji społeczno-politycznej à propos obowiązkowych badań ginekologicznych dla kobiet, w którym przy okazji pokrótce omawia się sytuację pigułek antykoncepcyjnych w Japonii zaczynając od lat 60. Zachęcam do czytania, oraz do odwiedzenia bloga autorki poniższego artykułu.

Viagra a prawa kobiet

Po necie przetoczyła się własnie dyskusja o pomyśle PO nałożenia na Polki przymusowych badań ginekologicznych; mądre noty napisali Szprota i Czescjacek. 

A mnie przypomniała się historia pigułki antykoncepcyjnej w Japonii. Trochę poza tematem, ale pięknie pokazuje, jak pod hasłem ochrony kobiet, i/lub dobra społecznego, różne środowiska  dobierają miliony zgrabnych argumentów, odbierając kobietom prawo do decydowania o własnej rozrodczości. Oraz jak szybko potrafi zmieniać się perspektywa rządzących, gdy w grę wchodzi obrona męskich interesów.

W ogromnym skrócie: najpierw, jeszcze w latach 60, antykoncepcję oprotestowały feministki, które w pigułce antykoncepcyjnej widziały interes firm farmaceutycznych (złe firmy chcą wyciągnąć pieniądze od kobiet, nie damy kobietom się naciągnąć!!!!11). Następnie sprzeciw zgłosiły organizacje rządowe na rzecz planowania rodziny, obawiając się utraty zysków z aborcji (głosili, że tabletka antykoncepcyjna jest niebezpieczna dla zdrowia japońskiej kobiety).

W latach 70 premier Tanaka Kakuei ogłosił, że leki hormonalne, mające działanie antykoncepcyjne, jako uboczne, są dostępne w sprzedaży, więc nie ma sensu legalizować tabletki. W latach 80 feministki uznały, że jednak popierają antykoncepcję doustną (była wówczas zakazana już tylko w obu Koreach i Turcji), ale nic to nie dało. Na początku lat 90 koncerny farmaceutyczne znów poprosiły o rozpatrzenie decyzji o legalizacji pigułki, ale dostały odmowę; obawiano się, że używanie tabletek wpłynie na spadek urodzeń (i na spowolnienie gospodarcze). W ciągu całej debaty przeciwnicy pigułki dowodzili, że jej działania uboczne są niedostatecznie zbadane.

W 1992 roku pojawiły się głosy, że użycie antykoncepcji doustnej obniży procent stosowania kondomów, a tym samym zwiększy ryzyko zachorowań na AIDS  i liczbę wolnych związków w społeczeństwie. Próby przeforsowania zgody na legalizację środków doustnych w 1997 i 1998 roku również zakończyły się niepowodzeniem. 2 marca 1998 roku  Ministerstwo Zdrowia wydało oświadczenie o konieczności przedłużenia badań nad pigułką, by sprawdzić jej związek z występowaniem raka macicy (do tego z kolei przekonali rząd ekolodzy). 

I nagle nastąpił przełom.

25 stycznia 1999 roku przez Ministerstwo Zdrowia została zaakceptowana i wprowadzona na rynek japoński Viagra. Urzędnicy zostali natychmiast oskarżeni przez media i środowisko feministyczne o seksizm, jako że środek ten czekał na akceptację jedynie sześć miesięcy, co duża część społeczeństwa uznała za jawną dyskryminację interesów kobiet, które nie mogły doczekać się środka także związanego z seksualną sferą życia przez kilka dekad. Mimo tłumaczeń, że przyspieszona decyzja o zalegalizowaniu Viagry była spowodowana próbą powstrzymania sprzedaży leku na czarnym rynku (u nas: przymusowe badania prostaty nie są konieczne, bo srutututu itp.)  wśród dziennikarzy pojawiły się opinie surowo krytykujące decyzje, sprzyjające określonym grupom interesu, a dyskryminujące kobiety.

Niewiele ponad miesiąc później, 3 marca 1999 roku Komisja do spraw Leków uznała, że pigułka o niskiej zawartości hormonów jest bezpieczna dla zdrowia i może być stosowana jako środek antykoncepcyjny. Długo oczekiwana  legalizacja pigułki nastąpiła 2 czerwca tego roku, a jej sprzedaż rozpoczęto kilka miesięcy później. *

Przez kilka dekad różne środowiska: rządowe, konserwatywne, medyczne grupy nacisku, ekologowie i feministki usiłowały decydować o tym, w jaki sposób kobieta ma prawo rządzić własną płodnością, kryjąc polityczne interesy pod hasłem ochrony kobiet. Tempo, w jakim zalegalizowano Viagrę w Japonii, jasno pokazuje jednak, że w patriarchalnym społeczeństwie za hasłem dobra kobiety często nie kryje się nic istotnego dla niej samej. Mam nadzieję, że przed wyborami będą o tym pamiętać wszystkie Polki i że zachowają czujność, za każdym razem, gdy któraś z partii wycierać sobie będzie gębę ich problemami.

*Na podstawie: Tiana Norgren, Abortion Before Birth Control

Drażni mnie takie patriarchalne podejście do kobiet - w końcu Japonia jest krajem bogatym, nowoczesnym, edukację ma na bardzo wysokim poziomie - kobiety z całą pewnością same potrafią o siebie zadbać. Jeszcze bardziej irytująca jest stosunkowo bierna postawa samych Japonek - bez ich udziału, głosu w tej sprawie - jeszcze długo, długo to mężczyźni będą "dbać" o kobiety w ich kraju.